تبلیغات
امین الله - مطالب مرداد 1391
اولین بانوی مسلمان و تنها حامی رسول الله صلی الله علیه وآله و سلم ... حدیث , فرهنگی ,   


دهم رمضان المبارك یاد آور داغ جانسوز و حادثه جانكاهی است كه عصاره هستی و خاتم و افضل پیامبران را به سوگ نشاند.

دهم رمضان (سال ده بعثت)  بعد از تحمل مشقت های فراوان در شعب ابی طالب، نقطه پایان بر همراهی خدیجه، بانوی آسمانی با رسول خدا صلی الله علیه و آله بود؛ بانویی مباركه، (1) طاهره، راضیه، مرضیه، زكیه، صدیقه، كبری، (2) شامخه، (3) فاضله، كامله (4) و عفیفه (5) كه 55 سال قبل از بعثت چشم به جهان گشوده و از سال 15 قبل از بعثت (دهم ربیع الاول) در كنار برگزیده الهی قرار گرفته بود و سرانجام بعد از قریب 25 سال همراهی و همگامی، در 65 سالگی چشم از جهان فرو بست و رسول الهی را در فراقی جانسوز تنها گذاشت.
این حادثه دردناك درست سه روز بعد از وفات ابوطالب علیه السلام، حامی دلسوز و فداكار پیامبر صلی الله علیه و آله اتفاق افتاد و آنچنان حضرت ختمی مرتبت را متأثر و محزون ساخت كه آن سال (دهم بعثت) را «عام الحزن» و سال غصه و غم نامگذاری نمود و در میان اندوه فراوان ، خدیجه را در محلی به نام «حجون» به خاك سپرد.
علامه مجلسی ره نقل می فرمایند که بعد از این واقعه حضرت خانه نشین شده و كمتر از خانه بیرون می رفت. (6)

گوشه ای از دریای بیکران فضایل آن بانوی پاکدامن

 

«وَكَانَتْ مِنْ اَحْسَنِ النِسَاءِ جَمَالاً وَاَكْمُلُهُنَّ عَقْلاً وَاَتَمَّهُنَّ رَأیاً، وَاَكْثَرُهُنَّ عِفَّۀً وَدِیناً وَحَیاءً وَمُرُوَّةً وَمَالاً؛(7) خدیجه از زیباترین زنان، و كامل ترین آنان از جهت عقل بود. و در رای و نظر كامل، و از نظر عفت و دیانت و حیا و مروّت و مال در اوج قرار داشت.»

مرحوم شیخ صدوق از امام صادق علیه السلام نقل می كند كه آن حضرت فرمودند: «تَزَوَّجَ رَسُولُ اللّهِ بِخَمْسَ عَشَرَ اِمْرَأَةً اَفْضَلُهُنَّ خَدیجَةُ بِنْتُ خُوَیلَدٍ؛ (8) رسول خدا صلی الله علیه و آله با پانزده زن ازدواج كرد كه برترین آنان خدیجه دختر خویلد بود.»

نخستین بانوی اسلام

پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله در سوم بعثت دعوت خویش را علنی كرد، و نخستی كسی كه به او ایمان آورد حضرت علی علیه السلام بود. در این موقع بود كه پیامبر صلی الله علیه و آله دست خود را بر دست علی زد و جملۀ تاریخی خود را در مجلس بزرگان بنی هاشم درباره علی علیه السلام بیان نمود و فرمود: «یا بنی عبد المطلب! ... اِنَّ هَذَا اَخِی وَوَصِیِّی وَخَلِیفَتِی فِیكُم؛(9) هان ای فرزندان عبدالمطلب! این برادر و وصی و خلیفه من در میان شما است».
حضرت خدیجه علیهاالسلام ناظر این صحنه بود، و پیامبر نیز به صورت جداگانه او را مورد خطاب قرار داد: «ثُمَّ قَالَ: یَا خَدِیجَةُ! هَذَا عَلِیّ مَوْلاكِ وَمَوْلَی الْمُؤمِنِین وَاِمَامُهُمْ بَعْدِی. قَالَتْ: صَدَقْتَ یَا رَسُولَ اللَّهِ! قَدْ بَایَعْتُهُ عَلَی مَا قُلْتَ: اُشْهِدُ اللَّه وَ اُشهِدُكَ بِذَلِك وَكَفَی بِاللَّهِ شَهِیداً؛(10) سپس فرمود: ای خدیجه! این علی مولای تو و مولا و پیشوای مؤمنین بعد از من است. خدیجه گفت: راست گفتی ای رسول خدا. [طبق آنچه فرمودی] من با علی بیعت كردم و بر این بیعت خدا و تو را شاهد می گیرم و خداوند به عنوان گواه كافی است.»

«ابن عبد البر» به سند خود از پدر «ابی رافع» نقل می كند كه پیامبر خدا در روز دوشنبه (مبعث) نماز گذارد و خدیجه در (ساعات) آخر همان روز نماز خواند. (11)
و علی علیه السلام نیز بر ایمان و اسلام خدیجه این گونه صحه گذاشت كه: «لَمْ یجْمَعْ بَیتٌ واحِدٌ یؤْمَئِذٍ فی الْاِسْلامِ غَیرَ رَسُولِ اللّه وَ خَدیجَةَ وَ اَنَا ثالِثُهُمْ. اَری نُورَ الْوَحْی وَ الرِّسالَةِ وَ اَشُمُّ ریحَ النُّبُوَّةِ؛ (12)
خانه ای واحد در آن روز در اسلام جمع نشد غیر از رسول خدا صلی الله علیه و آله و خدیجه و من كه سومین آنان بودم. نور وحی و رسالت را می دیدم و بوی نبوت را استشمام می كردم.»

عبدالله بن مسعود نمونه ای از مشاهدات خود پیرامون ایمان حضرت خدیجه را اینگونه می گوید: آن زمان كه هیچ كسی به پیامبر ایمان نیاورده بود، اینگونه بیان می كند: «نخستین چیزی كه از اسلام دانستم این بود كه با عموهایم و تعدادی از اعضای قبیله، وارد مكه شدیم. چون می خواستیم مقداری عطر بخریم ما را به عباس بن عبدالمطلب راهنمایی كردند. او بالای چاه زمزم، در كنار كعبه نشسته بود. زمانی كه پیش او نشسته بودیم، دیدیم مردی كه دو لباس سفید پوشیده بود و گیسوان و ریش پر و دندان های سفید و... داشت و چهره اش مثل ماه می درخشید، از باب صفا وارد مسجدالحرام شد. در طرف راست او یك نوجوان و پشت سرش بانویی پوشیده را دیدم. آن ها كنار حجرالاسود رفتند. ابتدا آن مرد به حجرالاسود دست كشید، سپس آن نوجوان و بعد آن بانو. آن گاه هر سه به طواف كعبه مشغول شدند. وقتی هفت بار طواف كردند، كنار حجر اسماعیل آمدند و نماز جماعت خواندند. آن مرد هنگام تكبیر دست هایش را تا كنار گوشش بلند می كرد تا به قنوت نماز رسیدند. قنوت را طولانی كردند تا آن كه نماز تمام شد. من كه چنین چیزی ندیده بودم، از ابن عباس پرسیدم: آیا دین جدیدی به مكه آمده است؟ من چنین دینی را در مكه ندیده بودم؟ گفت: این مرد برادرزاده من، محمد بن عبدالله است و آن نوجوان برادرزاده دیگرم علی بن ابی طالب و آن خانم هم همسر محمد؛ خدیجه دختر خویلد است. به خدا قسم غیر از این سه نفر كسی در روی زمین به این دین اعتقاد ندارد.» (13)

سلام پروردگار

بارها سلام سفارشی و مؤكّد ربوبی توسط جبرئیل به محضر خدیجه رسیده است. ابو هریره نقل كرده است كه: «أتی جَبْرَئیلُ النَّبی صلی الله علیه وآله، فَقالَ: هذِهِ خَدیجَةُ قَدْ أتَتْكَ مَعَها إناءٌ مُغطّی فیه إدامٌ أوْ طَعامٌ أوْ شَرابٌ فَإذا هِی أتَتْكَ فَاقْرَأ عَلَیها السَّلامَ مِنْ رَبِّها، وَمِنِّی السَّلام...؛ (14) جبرئیل نزد پیامبر آمد و گفت: خدیجه همراه با ظرفی سر پوشیده كه در آن خورشت یا غذا یا نوشیدنی است نزد تو می آید، پس هر گاه آمد، سلام پروردگارش و سلام من را به محضر او برسان.»
در روایت دیگری می خوانیم: «إنَّ جَبْرَئیلَ أتی النَّبِی صلی الله علیه و آله فَقالَ إقْرَءْ خَدیجَةَ مِنْ رَبِّها السَّلامَ فَقالَ رَسولُ الله صلی الله علیه و آله: یا خَدیجَةُ هذا جَبْرَئیلُ یقْرِئُكَ مِنْ رَبِّكِ السلامَ، قالَتْ خَدیجَةُ: اللهُ السَّلامُ وَمِنْهُ السَّلامُ وَعَلی جَبْرئیلَ السَّلامُ (
15) ؛ به حقیقت جبرئیل نزد پیامبر آمد پس گفت: به خدیجه از طرف پروردگارش سلام برسان، پس حضرت فرمود: ای خدیجه این جبرئیل است كه از طرف پروردگارت سلام می رساند. خدیجه گفت: خدا سلام است و سلام [و سلامتی] از اوست و بر جبرئیل سلام باد.»

اقرار به ولایت امیر المومنین علیه السلام....

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط محمدرضا غلامعلی در دوشنبه 9 مرداد 1391 و ساعت 11:49 | نظر شما () داغ کن - کلوب دات کام
ویرایش شده در پنجشنبه 12 مرداد 1391 ساعت 11:48

ماه رمضان ماه مهمانی ویژه خداوند ... حدیث , فرهنگی ,   

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا تقولوا رمضان فإن رمضان اسم من أسماء الله تعالی و لكن قولوا: شهر رمضان(1)
نگویید رمضان، همانا رمضان نامی از نامهای خداوند است ؛ بلکه بگویید ماه رمضان

از امیر المومنین  علی علیه السلام روایت شده است:
نگویید رمضان؛ زیرا نمی دانید رمضان چیست؛ و اگر کسی گفت باید صدقه داده و روزه بگیرد. بلکه همانطور که خداوند فرموده است بگویید ماه رمضان. (2)

این حدیث نشان دهنده عظمت ماه مبارک رمضان است و اینکه هیچ کس اجازه ندارد حتی به نام این ماه اهانت کند

ای مهمانان میزبان کریم است و همه وسایل پذیرایی را مهیا نموده تا مهمان او بدون دغدغه و با آرامش بتواند خود را اصلاح کند و به پیشرفت دست یابد.

شیخ صدوق (ره) به سند معتبره روایت كرده از حضرت امام رضا (علیه السلام) از پدران بزرگوار خود از حضرت امیرالمؤ منین (علیه و على اولاده السلام) كه فرمود : خطبه اى خواند براى ما روزى حضرت رسول خدا (صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ آله) پس فرمود : اَیُّها النّاس بدرستى كه رو كرده است به سوى شما ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش.

ماهى است كه نزد خدا بهترین ماه ها است و روزهایش بهترین روزها است و شب هایش بهترین شب ها است و ساعت هایش بهترین ساعتها است و آن ماهی است كه خوانده اند شما را در آن بسوى ضیافت خدا و گردیده اید در آن از اهل كرامت خدا .

نَفَسهاى شما در آن ثواب تسبیح دارد و خواب شما ثواب عبادت دارد و عملهاى شما در آن مقبول است و دعاهاى شما در آن مستجاب است . پس سؤال كنید از پروردگار خود به نیّت هاى درست و دل هاى پاكیزه كه توفیق دهد شما را براى روزه داشتن آن و تلاوت كردن قرآن در آن به درستى كه شقى و بد عاقبت كسى است كه محروم گردد از آمرزش خدا در این ماه عظیم .(3)

عَنِ الصّادِقِ علیه السلام: اَنَّهُ مَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فى شَهْرِ رَمَضانَ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ اِلى قابِلٍ اِلاّ اَنْ یَشْهَدَ عَرَفَةَ (4)
امام صادق علیه السلام فرمود: هر كه در ماه رمضان آمرزیده نشود، تا سال آینده آمرزیده نشود مگر آنكه در عرفات حاضر شود.

در این ماه عزیز که خداوند درهای جنت را گشوده و درهای جهنم را بسته است و شیاطین در غل و زنجیر هستند، تنها و تنها یک عامل می تواند جلوی پیشرفت و هدایت مارا بگیرد و آن چیزی نیست جز  نفس خود ما.

این نفس سرکش که در ایام سال هرچه خواسته خورده ، هرچه خواسته انجام داده، هرچه خواسته دیده و شنیده و بهانه آنها را وسوسه و اغوای شیطان ذکر کرده و اعمال خود را توجیه نموده، حال با چه بهانه ای میخواهد دوباره گناه کند، زمانی که شیطان در بند است و خوردن و آشامیدن و استفاده از غرایز در روز ممنوع .

پس باید از روزه این ماه کمک بگیریم تا بر نفس خود غلبه کنیم.

امام على علیه السلام:
نِعمَ العَونُ عَلى أشَرِ النَّفسِ وكَسرِ عادَتِهَا التَّجَوُّعُ؛(5)

گرسنگى كشیدن، چه نیكو یارى دهنده اى بر سركشىِ نفْس و شكستن عادت آن است.
که اگر این گونه نباشد و نتوانیم با استفاده از این ماه عزیز به خود کمک کنیم نهایتا ضرر بزرگی را متحمل خواهیم شد.

امام على علیه السلام:
مَن أجهَدَ نَفسَهُ فی إصلاحِها سَعِدَ، مَن أهمَلَ نفسَهُ فی لَذّاتِها شَقِیَ وبَعُدَ؛(6)
هركه نفس خود را در راه اصلاح آن به رنج افكند، خوشبخت شود و هركه آن را با لذّتهایش واگذارد، بدبخت گردد و (از درگاه حقّ) دور شود.

مثالی که شاید برای این حدیث مناسب باشد
نفس مانند اسبی است که وقتی نزدیک طویله می شود و به یاد کاه و یونجه می افتد (شهوات) ، با سرعت به سوی طویله می دود سردر طویله کوتاه است و اسب توجهی به سوارش نمی کند و سر سوار به سردر طویله می خورد و در خون خود میغلتد و او مشغول خوردن می شود.

و این قصه نفس است که به شهوات خود می پردازد و انسان را به تباهی می کشد. بکوشیم از این فرصت به خوبی بهره ببریم.

قال علی علیه السلام: الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْرِ (9)
امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) :  فرصت به مانند ابر گذرا مى گذرد، پس فرصت هاى نیك را غنیمت دانید.  

امام محمّد باقر (صلوات الله علیه) فرمودند:
ایّاك و التّفریط عند امكان الفرصة فانّه میدان یجری لأهله الخسران.(7)
مبادا فرصت‏هاى به دست آمده را از دست بدهى كه در این میدان آن كه وقت را ضایع كند، زیان مى‏بیند.

قال رسولُ الله (صلی الله علیه وآله):
مَنْ فُتِحَ لَهُ بابٌ مِن الخَیرِ فَلْیَنتَهِزْهُ؛ فإنّهُ لا یَدرِی مَتی یُغلَقُ عَنهُ(8)
پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله): هر كس كه درى از خیر به رویش گشوده شود باید آن را غنیمت شمرد، زیرا كه نمى‌داند آن در كى به رویش بسته مى‌شود.

پس فرصت را غنیمت شماریم و از لحظه لحظه و آن آن این روزها و شبها استفاده کنیم، در زمانی که شیطان در حبس است و درهای جهنم بسته، نفس خود را به خوبی ها عادت دهیم و از بدی ها دور سازیم  و آنقدر آن را مقاوم کنیم تا وقتی که ای ماه عزیز پایان یافت و عمر ما سپری شد و شیطان از بند آزاد شد دیگر نتواند بر ما غلبه کند یا نفس ما را وسوسه کند و او را با خود همراه سازد.

زمان آن رسیده تا با کاروان روزه داران واقعی همراه شویم و به امید آنکه روزه ما نیز مانند روزه داران خاص الخاص گردد. آنان که از خوردن و آشامیدن خود‌داری می كند، اعضاء و جوارحشان نیز روزه دارد و علاوه بر آن غیر از خدا هیچ چیز دیگری در دل شان نیست.

ای یك دله صد دله ؛دل یك دله كن
مهر دگران را ز دل خود یله كن


(1) کنز العمال/23743
(2)المراقبات/آیه الله ملکی تبریزی(ره)/فصل10/صفحه193
(3)مفاتیح الجنان
(4) الکافی، 4، 66)،
(5) (غرر الحكم، ح 9942)
(6) (غرر الحكم، ح 8246 و 8247 - منتخب میزان الحكمة، ص 272)
(7) تحف العقول، ص286
(8) میزان الحکمه/حدیث15796
(9) (نهج‌البلاغه فیض، ص 1086)

مفیدنیوز - غلامعلی

|+| نوشته شده توسط محمدرضا غلامعلی در پنجشنبه 5 مرداد 1391 و ساعت 15:02 | نظر شما () داغ کن - کلوب دات کام
ویرایش شده در شنبه 7 مرداد 1391 ساعت 10:04

نوشته های پیشین  
+ میلاد امیر الامومنین علی علیه السلام مبارک باد
+ میلاد ابن الرضا، محمد بن علی الجواد علیهما السلام مبارک
+ خوشحال شدن انسان بعد از انجام کار خوب
+ ای جانها به فدات حضرت هادی (سلام الله علیک)
+ شادی ارواح طیبه شهدا صلوات
+ این الرجبیون؟
+ در باره تبریک گفتن اول ربیع این روایت .....
+ السلام علیک یا اباالحسن و رحمةالله و برکاته
+ سلام بر محرم
+ با دو رکعت نماز یک سال را ختم به خیر حساب کن
+ عرفه فرصتی ناب برای آمرزش
+ والفجر و لیال عشر...
+ شب و روز دحو الارض .....
+ 3 روایت مخصوص امروز
+ از تنبلی بپرهیز...
+ میلاد مسعود حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام مبارک باد
+ نماز پر فضیلت ماه ذی القعده
+ شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد
+ صلوات
+ عبادتی که زود نتیجه اش را میبینی
+ گفتار نیک و پیامد آن...
+ کلید خزائن الهی...
+ هرروز عید است!
+ عید سعید فطر مبارک
+ اعمال شب آخر مهمانی خداوند
+ بخشش در آخرین لحظات مهمانی
+ پاسدار شهید حاج محمدرضا زمانی
+ قطره ای از فضائل اول مظلوم عالم در شب شهادت
+ مهربان ترین آیه...
+ «فرزندم این عصای سفید را بگیر و چشمانت را ببند»
صفحات :